صفحه اصلی ورق پاره ها 
یک عاشقانه ی آرام
عشق به دیگری، ضرورت نیست، حادثه است.
عشق به وطن، ضرورت است، نه حادثه.
عشق به خدا، ترکیبی ست از ضرورت و حادثه.
 
بخشیده خواهم شد
برای اعتراف به کلیسا می‌روم!
رو در روی علف‌های روییده
بر دیواره‌ی کهنه می‌ایستم
و همه گناهان خود را اعتراف می‌کنم!
بخشیده خواهم شد به یقین
علف‌ها
بی‌واسطه با خدا حرف می‌زنند...
 
نمی خواهم بمیرم
اگر زشت و اگر زیبا
اگر دون و اگر والا
من این دنیای فانی را
هزاران بار از آن دنیای باقی دوست تر دارم .